)
Voor tweelingzussen Roos en Emma Vondenhoff is het Prinses Christina Concours inmiddels een vertrouwd onderdeel van hun muzikale reis. De twee fagottistes zijn al jarenlang betrokken bij het concours.
Roos begeleidde haar broertje eerder op piano tijdens De Muziekwedstrijd en later stonden de zussen zelf op het podium van het Klassiek Concours. Aan Klankwijzer vertellen zij over hun ervaringen, wat deelname hun heeft gebracht en waarom het volgens hen vooral niet om winnen draait.
Twee zussen, twee fagotten
Roos en Emma maken al van jongs af aan muziek. De fagot kwam in beeld toen Roos op haar tiende haar broertje viool zag spelen in een orkest en dat zelf ook wilde. Mede door de partij van ‘opa’ in Peter en de Wolf wilde ze meteen fagot leren spelen. Niet veel later volgde Emma. Dat zag Roos eerst niet zo zitten: de fagot was tenslotte háár instrument. “Gelukkig heb ik toch toegezegd,” vertelt ze, “want samen spelen is veel leuker dan alleen.”
De veelzijdigheid maakt de fagot voor hen bijzonder. Het instrument kan grappig en brommend klinken, maar ook lyrisch en fragiel, en is zowel een begeleidings- als solo-instrument. Roos houdt ook van de rol van de fagot in een orkest: “Hij heeft vaak een belangrijke partij zonder erg op te vallen, met tussendoor prachtige solo’s.”
Podiumervaring en nieuwe ontmoetingen
Als de Bassoontwins deden Roos en Emma een paar jaar geleden samen mee aan het Prinses Christina Concours. Met het dubbelfagotconcert van Vanhal wonnen ze de Academyprijs. Podiumervaring en de feedback van de jury waren belangrijke redenen om mee te doen. Na een optreden volgde een persoonlijk gesprek met een aantal juryleden. De zussen kregen bijvoorbeeld tips over hun klank, techniek en presentatie. Ook de voorbereiding is leerzaam. Samen met hun docenten werkten ze aan hoe ze hun muziek beter konden overbrengen en mooier konden laten klinken.
)
Een weekend om nooit te vergeten
Een concoursmoment dat beide zussen is bijgebleven, komt uit 2025. Tijdens de voorronde speelde Roos samen met pianist Reineke Broekhans. “Het spelen ging supergoed, ik voelde me fijn en ik kon alleen maar denken aan hoe leuk ik het vond.” Twee dagen later stonden beide zussen in de regiofinale. Ook veel van hun vrienden bleken door te zijn. “We stonden met z’n allen in de regiofinale in de Doelen,” vertelt Emma. “Dat was zo’n megagezellig en leuk weekend, dat vergeten we echt niet meer!”
Natuurlijk horen zenuwen er ook bij. Samen optreden vinden Roos en Emma minder spannend: ze staan naast elkaar, kunnen even oogcontact maken en hebben samen plezier. Solo proberen ze vooral van de muziek te genieten en die zo mooi mogelijk over te brengen. “Hoe vaker je op een podium staat, hoe minder eng het wordt en hoe meer leuke, gezonde spanning je krijgt.”
Het draait niet om winnen
En wat als je wel zou willen meedoen, maar denkt dat je misschien niet ‘goed genoeg’ bent? Dan hebben Roos en Emma een duidelijke boodschap: “Voor ons draait een concours niet om winnen en de beste zijn. Een concours is een supergoed doel om naartoe te werken, om motivatie te krijgen en lekker met je stukken aan de slag te gaan. Na afloop krijg je goede feedback waar je weer mee verder kan.”
Zelf hopen Roos en Emma nog lang samen te spelen en veel kamermuziek te maken. Ze speelden al meerdere keren duo-fagotconcerten met symfonieorkesten en zouden ook graag eens als solisten met een HaFaBra-orkest optreden. Bovenal hopen ze als muzikanten nog veel mooie ervaringen te beleven.
)
Het Prinses Christina Concours gelooft in de kracht van muziek. Sinds 1967 helpen we jonge musici om hun talent te ontdekken en verder te ontwikkelen, via deelname aan concoursen, met belangrijke prijzen en zichtbaarheid voor een groot publiek. We zijn een toonaangevend platform voor talentontwikkeling en muziekeducatie. Zo helpen wij de sterren van morgen hun weg te vinden in de muziek.
Lees ons verhaal